Yusuf Koydum Herkesin Adını

Yusuf koydum herkesin adını. Ama görmedim hiç kimsede Yusuf’un aslını.
Kimdi Yusuf? ‘Yusuf bir ayna mıdır acaba? ‘güleçlik ekledim düşlere.Düş kurdum. Düştüm ve düşdüm. Yusuf ekledim düşmelerime rüzgârlar peşisıra. Erik ağaçlarının çiçeklerini görebilmek kadar güzeldi Yusuf’ubilmek. Zordu Yusuf’luk. Züleyha’lıksa delilik.Ve Züleyha, zor olana seçilmiş Züleyha.Senin yazgın da Yusuf yazgısının güzelliğine denk.Yani seçilmişliğe eş.Ama seçilmişti. Seçmişti Yusuf. İçindeki aslı seçmiş.

Asl/a seçilmişti Yusuf.”Derinlikti Yusuf ‘u güzel kılan”Ve derinlik kör bir kuyu; yazgıya götüren. Kuyuda sabrı. Karanlıkta aslı gösteren ve bildiren.Yusuf bahane.Aynaya baktı Züleyha ve dedi; buldum seni Yusuf.Meğer buradaymışsın; yanımda.Meğer ordaymışsın; karşımda. Meğer içimdeymişsin; dışımda.Meğer görünüşümde, görünmede, görünmeyende.Hepsinde ve hiçbirinde.”Aradığı ne sevgili, ne efendi ne sultan.”Ve neydi böyle çılgınca, safça, imkânsızca gönlüme dolan.Ya da imkansız sanılmaların yanılgısında,Beni ben’e, Yusuf’u Yusuf’a hapseden.Bulmalıydı.

Yollar boşa değildi.Yolcu boşa değildi.Oysa biz “korkarız kaybolmaktan çokluk içinde.” Ve çoktu sorular azlık içinde.”Kaç yıl geçirdi Şivekâr arayış içinde?” Neyi aradık aslı mı, asıl olan’ı mı? Gizlenmemiş miydi güzelliklerde, sevmelerde, sevilmelerde?Neydiaranan? Neydi aranan her şeye ad olan? Yusuf. Seçilmiş Yusuf. SeçmişYusuf. Sen bir isimdin hepsine. Güzel değildi yüreğimiz senin yazgınkadar. Ve değil miydi herkesin yalan yazgısı seni bulana kadar?Uğrunayorulmalar güzel. Dikenli yollardan geçmeler güzel. Dikenlerekatlanmalar güzel Yusuf. Ah Yusuf. Ben ve biz. Sana gelemeyişler, asılkapıyı açamayışlar içinde birikmişliğimde ve birikmişliğimizde;boğulmaktayım, boğulmaktayız.Kuş olmayı istemek. Ya da uçabilmek.Sen Yusuf. Sen. Sen Yusuf sen. Ama hiçbiri sende değil. Sen onlarsın;ama onlar senden de öte Yusuf. “Ama bilgelik güdümüyle Yusuf’a bakarsanızSırların güzelliğini görürdünüz. Güzelliğin sırlarıyla sarmaş dolaş”Sır.Çözülmüş mü? Düğüm. İçine insanın düşürülmüş mü? Ötesi sır. Ve görülmeyen bir sırra inanmak tehlike.

Cesaret. Yalnızlık. Güzel Yusuf.Sır Yusuf. Güzel olan her şey bela.”Güzel; ama bir pürüz varGüzel; ama başıma kim bilir ne bela açarGüzel; ama daha temiz olabilirdi”Yolunüstünde engerek. Yolun üstünde ne olması gerek? Ya da yolun üstünde ne olması gerek en/gerek? Yolun sonu sen. Yolun sen’i son. Yusuf; güzeli seçmiş; güzele seçilmiş Yusuf. Güzeldi yüreğin; çünkü yüreğini verende güzel. Ötesi güzellerin. Sen; ayna Yusuf. ve ben; kör. Ne kalır sanadiyebilecek en güzel söz?”Yönelmek, yöneltmek, yönlendirmek

Sevgilim! Sevgilim! Sevgilim!Başka ne söylenebilirdi?” Sevgili sen. En sevgiliye gitmek için geçtim senden…