Aşkın Şems Hali

Güneş ve Ay… !

Birimiz doğar
Birimiz batardı doğudan,
Ama yörüngelerimiz
Şaşmadı hiçbir zaman…
Uzaktan da olsa
Dönerdik işte
Aynı dünya’nın etrafında
Birimiz Dünya’nın uydusu
Diğerimizinin
Uydusuydu Dünya.
Aşk Ay/dı
Sen Güneş…

Gece ve Gün … !

Birbirinin ucuna ekliydik biz
Sen
Sevişmedeydin Ay’la ,
Bense geceden olma
Güneşden doğma…
Soğukluğuydun sen aşkın
Ben
Yakan nar’ı sevdanın
Dönüp dururyorduk
Bir yelkovan etrafında…
Zaman
Günahlarını örterdi senin
Ben çırılçıplak
Duruyorken ortada…
Aşk Geceydi
Sen Gün…

Rumî ve Şems… !

Dönüp duruyoruz
Bir ateş çemberinin üryanında
Yıllarca aranmış bir diyara varmış gibi,
Farklı doğuruyor bugün güneşi
Toprak ana…
Eteklerine takılıyorum sonra
Döndükçe ilahileşiyor
Bildiğim bu muamma,
Saatlerce kapalı gözlerle seyrediyorum
Aşk’ın en büyük ritüelini,
Sana olan körlüğümse
İşte bu Sema’dan kalma.
Kalk şimdi
Bir çember çizdim
Ayaklarının ucuna
Bastığında merkezine
Dünya yanacak çapında…
Ve anladın sonunda !
Aşk Sen’di
Sen …………………. ?????

/…Özüdür sözlerimin bugüne değin ettiğin her kelâm
Şems benim ama sen Rumî misin, Onu bilemedim vesselâm…/

.
.
.
.
.

/…Bir Maşuğun not defterinden…/

Pervane Ateşe Aşık

Alevler birbirlerinin üzerlerine basarcasına yükselir, sanki gökyüzünde bir yerlere ulaşmak, birşeyler kapmak istercesine uzanır da uzanır..”Pervane Böceği” ateşin çevresinde döner,döner,döner…Alevlerle oyun oynuyor gibi döne döne bir alçalır,bir yükselir; birden bedenini yakalamaya,sarmaya çalısan ateşin içine kendini atar..Tüm sessizliğiyle bir hüzün çöker ateşin aydınlığına,ve hüznün “maskesi” yoktur…

“Pervane Böceklerini” bilirsiniz değilmi?..Hani bir mum alevine ışığa, ateşe aşıktırlar yaratıldıklarından beri..Bu öyle bir ışık ve ateş aşkıdırki gözleri başka birşey görmez onların..
Ateşin çevresinde döner dururlar..Yaklaşırlar,uçarlar,ateşi koklar sıcağı çekerler içlerine ve en sonunda ateş olur yanarlar..Her pervane böceğinin sonu aşık olduğu ateşin içine dalıp yanmaktır..Kavrulmaktır vuslat onlar için.Ulaşmaktır kor olarak, mutlak aşkın salt mutluluğuna..

Bu pervanelerin piri Yüce Mevlana’dir.Demiştirki onlara ve bizede; ne diye aşk tarifleri yapar durursunuz?.Aşkın bir tek tanımı vardir ve öyle uzunda değildir: Aşk Gerçektir.
Gerçek aşkı sembolize edebilen, tam anlamıyla simgeleyen bir tek hayvan vardır, o da “Pervane Böceği.”

Yanıp tutusup,aşkında aşkı,aşkında gerçeği,gerçeğinde ise tam kendini bulanlara ne mutlu…