Ve Ne Tuhaftı Yaşam

Pencerenin önünde ki koltuğuna sinmiş,
Coşku ile intihar eden damlaları seyrediyordu…
-ki ocağın üzerinde sessizce yanıp tutuşan çaydanlığını hatırladı.
O an zamanla yüzleşti, yaşlanmıştı hüzünlü yanlarının tanığı…
Neden bunu şimdi farketmişti ki?
Aynaya bakmaya cesaret edemedi!

Düşününce o kadar da hazin görünmüyordu sonu
Ne çok şey paylaşmışlardı sessizce…
Derin bir nefes alıp,
Çayını yudumlamaya başlamıştı bile…

Öyle mutlu düşüyordu ki damlalar ölüme,
Anlamamak kaçınılmazdı…
Saatlerce izledi hayatı, bir an bile kıpırdamadan olduğu yerde…
Naif bir iç çekişti şimdi yalnızlık…
Ve ne tuhaftı yaşam,
Herşey bir anlam büyütüyordu kendinde…
Gözlerini kapattı, zamanın durduğunu düşledi…
Tanımlayacak bir ”an” bile tutamadı gözlerinde!
Öylesine geçmişti vakit, tad alamadan…

Gidenleri unutmak bunca kalanın ardında,
Hoş görülebilirdi ama…
Rüzgar teğet geçmemişti işte!
-ki yağmurda dünden hazırdı bugüne..-

Gathering

Pervane Ateşe Aşık

Alevler birbirlerinin üzerlerine basarcasına yükselir, sanki gökyüzünde bir yerlere ulaşmak, birşeyler kapmak istercesine uzanır da uzanır..”Pervane Böceği” ateşin çevresinde döner,döner,döner…Alevlerle oyun oynuyor gibi döne döne bir alçalır,bir yükselir; birden bedenini yakalamaya,sarmaya çalısan ateşin içine kendini atar..Tüm sessizliğiyle bir hüzün çöker ateşin aydınlığına,ve hüznün “maskesi” yoktur…

“Pervane Böceklerini” bilirsiniz değilmi?..Hani bir mum alevine ışığa, ateşe aşıktırlar yaratıldıklarından beri..Bu öyle bir ışık ve ateş aşkıdırki gözleri başka birşey görmez onların..
Ateşin çevresinde döner dururlar..Yaklaşırlar,uçarlar,ateşi koklar sıcağı çekerler içlerine ve en sonunda ateş olur yanarlar..Her pervane böceğinin sonu aşık olduğu ateşin içine dalıp yanmaktır..Kavrulmaktır vuslat onlar için.Ulaşmaktır kor olarak, mutlak aşkın salt mutluluğuna..

Bu pervanelerin piri Yüce Mevlana’dir.Demiştirki onlara ve bizede; ne diye aşk tarifleri yapar durursunuz?.Aşkın bir tek tanımı vardir ve öyle uzunda değildir: Aşk Gerçektir.
Gerçek aşkı sembolize edebilen, tam anlamıyla simgeleyen bir tek hayvan vardır, o da “Pervane Böceği.”

Yanıp tutusup,aşkında aşkı,aşkında gerçeği,gerçeğinde ise tam kendini bulanlara ne mutlu…