Sevipte Söyleyemediğim Şarkılar Var

Sevipte Söyleyemediğim Şarkılar Var…
Bir Dizesini Asla Hatırlayamadığım Şiirler…
Keşke…
Keşke ”O” Ben Olsaydım Dediğim…
‘Hikaye Kadınları’…
Düşlerim Var…
Uyandığımda Yalnızca Başını Hatırladığım…
Ve Asla Sonuna Kadar Görmeyi Beceremediğim…
Bir ‘Adam’ Var Düşümde,Tam Dokunacakken Uyandırıldığım…
Bir ‘Adam’…
Sonumuzun Ne Olacağını Hiç Öğrenemediğim…
Düşümde Bir ‘Adam’ Var…
Benim Mi…?
Bilemediğim…
Bir ‘Adam’ Var Diyorum,Düşünüp (Düş)ümden Ayrı Kaldığım… ”

Sis Giyinmiş Tüm Kelimelerim…
”A”cının Baş Harfiyle Adını Nef(es)ledim…
Kırık Dökük Bir Sağanak Başucumdaki…
Hüznü İki Mısra Arasında Sobelemiş…
Ve…
Yakası Kirlenmiş Mevsimlerin…
Bir ”An” Önce Büyümek İsteyen Çocukluğum Misali…
Ellerimdeydi Düşlerim…
Sahipsiz Bir Kaç Şehrin Yollarında…
Böylesine Apansızca,
Kaybetmek İstemezdim…
Yetmiyor Sözcükler…
Hayatı Tekelinde Taşıyacak Kadar Güçlü Değiller…
Uzun Zamandır Dinlemediğim Bir Şarkının Önsözü Örselenmiş Hatıraları Gibiler…
Aynı Notada Ve Bir Aralıkta Harcanmış…
Aynı S(es)te;Aynı Nef(es)ler…

” Durupta Söyleyemediğin Adım(sa)…
Gizli Kapaklı…
Sevda Türküleri Tuttursam Da Ben…
Telli Duvaklı…
Yanıma Korlar Mı ‘Adam’ Seni…?
Koparıp,Acıtmazlar Mı Beni…?
Nafile…
Yanar Elim Dudağım…
Seni Bana Yar Ederler Mi…?
Seni Bana Yar Ederler Mi…?
”Yağmur”,Bulutu Unutursa…
Dalında Çiceği Kurutursa…
Yar Benden Utanırsa…
Düşündüm,(Düş)ümden Ayrı Kaldım… ”

Buruk Ve Donuk Kalmış Ağzımdaki Bitmez Nakaratları…
Dinmez İçimdeki Kundaklanmış Kadının İsyanları…
Tükenmişliğin ”Mavi Ve Kırmızı” Son Merdivenlerine Denk Düşer Ayak İzlerim…
”Sen”de Yaşayan ”Sen”sizliği Kapıma Tokmak Belledim…
Kilitli Kalmış Bir Hayat Var Önümde…
Düşümdeki ”Adam”;Ellerini Ver Şimdi!
”Aç Kapıyı” Ve ”Söyle Adımı”…
Temizle Kan Revan Ödünç Alınmış Hayat(lar)ımı…
Kirlettiği(m) Her Ne Varsa ”Aşk”a Dair…
Akla Ve Pakla…
Ardından Başa Döndür Birbirine Geçmiş Yollarımı…
Vuslat’ı İndir Gecenin En Pürüzsüz Teninden…
Dudaklarına Sür Yüreğimde Biriktirdiğim Ayazları…
Bir Kez Daha Düşlerimi Hecele…
Kim Olduğunu Söyleme!
Ben ”Aşk”ın İlk Ve Son Harfinde Karşılaştım Seninle…
Bir Kez Daha Düşmeden (Düş)lerimde…
Hiç Gelmesen De…
Sadece ”Adım”la Gizlenen ”Adını” Hecele…

Ve Ne Tuhaftı Yaşam

Pencerenin önünde ki koltuğuna sinmiş,
Coşku ile intihar eden damlaları seyrediyordu…
-ki ocağın üzerinde sessizce yanıp tutuşan çaydanlığını hatırladı.
O an zamanla yüzleşti, yaşlanmıştı hüzünlü yanlarının tanığı…
Neden bunu şimdi farketmişti ki?
Aynaya bakmaya cesaret edemedi!

Düşününce o kadar da hazin görünmüyordu sonu
Ne çok şey paylaşmışlardı sessizce…
Derin bir nefes alıp,
Çayını yudumlamaya başlamıştı bile…

Öyle mutlu düşüyordu ki damlalar ölüme,
Anlamamak kaçınılmazdı…
Saatlerce izledi hayatı, bir an bile kıpırdamadan olduğu yerde…
Naif bir iç çekişti şimdi yalnızlık…
Ve ne tuhaftı yaşam,
Herşey bir anlam büyütüyordu kendinde…
Gözlerini kapattı, zamanın durduğunu düşledi…
Tanımlayacak bir ”an” bile tutamadı gözlerinde!
Öylesine geçmişti vakit, tad alamadan…

Gidenleri unutmak bunca kalanın ardında,
Hoş görülebilirdi ama…
Rüzgar teğet geçmemişti işte!
-ki yağmurda dünden hazırdı bugüne..-

Gathering